Chapter 1

മാധവത്തിലെ മാധവന്റെയും ലളിതയുടെയും മകൾ അനന്യയുടെ  കല്യാണദിവസമായിരുന്നു അന്ന്, പക്ഷേ വരനെ മാത്രം എവിടെയും കാണാനില്ലായിരുന്നു. വരൻ, അദ്വൈത് മേനോൻ, ആറുമാസം മുൻപുണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിന് ശേഷം പൂർണ്ണമായും ബോധംകെട്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഈ വർഷം അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും അയാൾ മരിക്കും എന്ന് ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞിരുന്നു. ദുഃഖം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, തന്റെ മകൻ ഈ ലോകം വിടുന്നതിന് മുൻപ് അവനൊരു കല്യാണം നടത്തിക്കൊടുക്കാൻ അദ്വൈതിന്റെ അമ്മ തീരുമാനിച്ചു.. അതിന് പിറകിൽ ഉള്ള നിഗൂഢത എന്താണെന്ന് ആർക്കും ഒരറിവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…. പണത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ലാത്ത കുടുംബം , എങ്കിലും മരണക്കിടക്കയിലായ ഒരാളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ബോധമുള്ള ഒരു പെണ്ണും തയ്യാറായില്ല.ഡ്രസ്സിങ് ടേബിളിന് മുന്നിൽ, മനോഹരമായ കല്യാണ സാരിയിൽ, അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി തയ്യാറായിരിക്കുകയായിരുന്നു അനന്യ. അവളുടെ വെളുത്ത മുഖത്തിന് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകുന്ന ആ ലളിതമായ മേക്കപ്പിൽ, വിടരാൻ പോകുന്ന ഒരു ചെമ്പനീർപ്പൂ പോലെ അവൾ സുന്ദരിയായി തോന്നി. എന്നിട്ടും, അവളുടെ മനോഹരമായ കണ്ണുകളിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥതയുടെ നിഴൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.കല്യാണ ചടങ്ങുകൾക്ക് ഇനി വെറും ഇരുപത് മിനിറ്റ് മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ. അനന്യ തൻ്റെ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒരു മെസ്സേജിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. അദ്വൈതുമായുള്ള കല്യാണത്തിന് നിർബന്ധിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് അവൾക്കൊരു കാമുകനുണ്ടായിരുന്നു. യാദൃശ്ചികമായി, അത് അദ്വൈതിന്റെ ഏട്ടന്റെ മകനായ കിരൺ മേനോൻ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ, അവർ തങ്ങളുടെ ബന്ധം ഒരിക്കലും പുറത്തു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നാട് വിട്ട് ഒരുമിച്ച് എവിടെയെങ്കിലും ഒളിച്ചോടാമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച്, കഴിഞ്ഞ രാത്രി അനന്യ കിരണിന് മെസ്സേജ് അയച്ചിരുന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ അവൾ ഉറക്കമില്ലാതെ കാത്തിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു മറുപടിയും വന്നില്ല.ഇനിയും കാത്തിരിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അനന്യ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു, ഫോൺ കയ്യിൽ പിടിച്ച് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകാൻ ഒരു കാരണം പറഞ്ഞ് വേഗത്തിൽ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു. ഒരു മുറിയുടെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് നിന്നു. ചെറുതായി തുറന്നുകിടന്ന വാതിലിലൂടെ തന്റെ അനിയത്തി, സാന്ദ്ര, സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു."എൻ്റെ വിഡ്ഢിയായ ഈ ചേച്ചി ഇപ്പോഴും നീ വരുമെന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും, കിരൺ! നീ പോയി കുറച്ച് കൂടി സോപ്പിട്ടു നിർത്തിക്കോ. അവൾ മനസ്സ് മാറ്റി കല്യാണത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയാൽ നമ്മൾ എന്തുചെയ്യും?""ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ട് ഇനി അവൾക്ക് വേറെ വഴി വല്ലതുമുണ്ടോ?" കിരൺ സാന്ദ്രയെ കൈകളിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. "ഇനിയിപ്പോൾ അവൾ പിന്മാറാൻ ശ്രമിച്ചാലും, സെക്യൂരിറ്റി അവളെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് കല്യാണമണ്ഡപത്തിൽ കൊണ്ടിരുത്തും!"സാന്ദ്ര ദുഷ്ടതയോടെ ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു, "നീ എല്ലാ രാത്രിയും എൻ്റെ കൂടെയാണ് ചെലവഴിക്കുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അനന്യക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും!"അനന്യയുടെ തലയിൽ ആരോ ഇരുമ്പു കൂടം കൊണ്ടടിച്ചത് പോലെ തോന്നി. അവൾ വേച്ചു ഒരടി പിന്നോട്ട് വെച്ചു, തളർന്നു കുഴഞ്ഞു വീണുപോകുമായിരുന്നു. സാരിത്തുമ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ച് അവൾ തൻറെ  കണ്ണുനീർ ഒളിപ്പിച്ചു.വളരെ സന്തോഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കുടുംബം.. പെട്ടെന്ന് ബിസിനസിൽ ഉണ്ടായ തകർച്ച  മാധവനെ ആശുപത്രി കിടക്കയിൽ എത്തിച്ചു.… പക്ഷേ എന്നിട്ടും പാതി തളർന്നാണ് അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചു കിട്ടിയത്.. അതോടെ അവളുടെ അമ്മ, ലളിത, അദ്വൈതിൻറെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക നേട്ടത്തിനായി അനന്യയെ നിർബന്ധിച്ച് ഈ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിപ്പിച്ചു. കുടുംബത്തിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞെങ്കിലും, തന്നെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ലളിതയുടെ കളിയാണിതെന്ന് അനന്യക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ, അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ കാമുകൻ തന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് കുത്തുമെന്ന് അവൾ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല!ഈ കല്യാണവുമായി മുന്നോട്ട് പോകാൻ കിരൺ അവളെ നിർബന്ധിച്ചതിന്റെ കാരണം ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. അദ്വൈത് മരിച്ചാൽ ഉടൻ അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാമെന്ന് അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. അതെല്ലാം പച്ചക്കള്ളമായിരുന്നു! അവളുടെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളും ആ നിമിഷം തകർന്നു പോയി. അവൾക്ക് ശ്വാസം പോലും മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.മുറിക്കുള്ളിലെ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നപ്പോൾ അനന്യ കൈകൾ മുറുക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പകയുടെ ജ്വാല തെളിഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായി, അച്ഛനുവേണ്ടി അവൾ അമ്മയുടെയും അനിയത്തിയുടെയും പരിഹാസങ്ങളും ദ്രോഹങ്ങളും സഹിച്ചു. കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി എല്ലാ അനീതികളും ക്ഷമിച്ചു. താനൊരു വിഡ്ഢിയും നിഷ്കളങ്കയുമായിരുന്നു. ഇനി, തന്നെ ഒരു മണ്ടിയായി കാണാൻ അവൾ ആരെയും അനുവദിക്കില്ല! തനിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതെല്ലാം അവൾ തിരിച്ചുപിടിക്കും!താമസിയാതെ കല്യാണ ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങി. കയ്യിൽ ഒരു താലവുമായി , മൃദുമധുരമായ സംഗീതത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ അനന്യ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് നടന്നു. താലി സ്വയം കഴുത്തിൽ കെട്ടി. കൂടിനിന്നവർ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഈ നിമിഷം മുതൽ, അവൾ അദ്വൈതിൻറെ ആണ്.. പക്ഷേ അവളുടെ പുതിയ ഭർത്താവ്, ഒരുകാലത്ത് നഗരത്തെ വിരൽത്തുമ്പിൽ വെച്ച് കളിച്ച ആ മനുഷ്യന്, ഇനി അധികം നാളത്തെ ആയുസ്സില്ലായിരുന്നു.അദ്വൈതിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാൻ ഇറങ്ങുമ്പോഴും തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുതലക്കണ്ണീർ ഒഴുക്കുന്ന അമ്മയെയും അനിയത്തിയേയും അവൾ ഉള്ളിൽ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി.. 
അദ്വൈതിൻറെ വീട് കണ്ടവൾ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്ന് പോയി.. വീടല്ല മുന്നിൽ ഒരു കൊട്ടാരം ആണെന്ന് തോന്നി[പോയി അവൾക്ക്.. ആ വീടിന്റെ വലിപ്പം ശരിക്കും കാണും മുൻപേ, സഹായി എന്ന് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയ  റോസിലി ചേച്ചി അവളെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിഞ്ഞത് ആ വലിയ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ആളിലായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി. അദ്വൈതിന്റെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകളും കൊത്തിയെടുത്ത പോലുള്ള മുഖവും അവന് ഒരു രാജകീയ ഭംഗി നൽകി. മുറിക്കുള്ളിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നതുകൊണ്ട് അവന്റെ ചർമ്മം അസാധാരണമായി വെളുത്തിരുന്നു, എങ്കിലും ആ ഭംഗിയിൽ നിന്ന് ആരും കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അവനൊരു രോഗിയായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, അനന്യ ഒരിക്കലും അവന്റെ ഭാര്യയാകുമായിരുന്നില്ല. അതോർത്തപ്പോൾ അവൾ പതിയെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു…അപകടത്തിൽ കിടപ്പിലാകുന്നതിന് മുൻപ്, ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ശക്തനായ ഒരു ബിസിനസ് മഹാനായിരുന്നു അദ്വൈത്. അദ്ദേഹം നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്ന സൂര്യ ഗ്രൂപ്പ്, രാജ്യത്തെ മികച്ച പത്ത് കമ്പനികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. നിയമപരമായ ബിസിനസ്സുകൾക്കൊപ്പം അണ്ടർവേൾഡുമായും അയാൾക്ക് ബന്ധങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ദയയില്ലാത്തവനും ഏകാധിപതിയുമായിരുന്നു അദ്വൈത് എന്ന് ആളുകൾ പറഞ്ഞുകേട്ടിരുന്നു. അയാളോട് എതിർപ്പുള്ളവർക്കു വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഒരു ഒഎസ് ദയയും ഇല്ലാത്ത ഒരുവൻ… അങ്ങനെയൊരാളെ തനിക്ക് കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അനന്യ ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല.അവൾ ചിന്തയിലായിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ആരോ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു… അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..  അത് കിരൺ ആയിരുന്നു! അനന്യയുടെ മുഖം ഒന്ന് ചുളിഞ്ഞു.."സോറി മോളെ ! ഇന്ന് വലിയ തിരക്കിലായിപ്പോയി, ഇപ്പോഴാ നിന്നെ കാണാൻ പറ്റിയത് ," കിരൺ മുഖത്തു നിഷ്കളങ്കത വരുത്തിക്കൊണ്ട്  അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു…"ഞാനിപ്പോൾ നിന്റെ ചെറിയച്ഛൻറെ ഭാര്യയാണ്," അനന്യ തണുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "എന്നെ എങ്ങനെയാണ് വിളിക്കേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ പഠിപ്പിക്കണോ?""നിനക്ക് എന്നോട്  ദേഷ്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. നീ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഒളിച്ചോടാൻ വരാതിരുന്നത്. ചെറിയച്ഛൻ ഏതാണ്ട് മരിച്ചതുപോലെയാണ്, അതുകൊണ്ട് ഈ കല്യാണം കൊണ്ട് നിനക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമുണ്ടാകില്ല. അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, നല്ലൊരു ലോയറിനെ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ സ്വത്തുക്കൾ മുഴുവൻ നിനക്ക് കിട്ടുമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പാക്കും!" കിരൺ ആവേശത്തോടെ അനന്യയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു, "അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെയെല്ലാം നമ്മുടേതാകും!"കിരണും സാന്ദ്രയും തമ്മിലുള്ള നേരത്തെ ഉണ്ടായ രംഗം ഓർത്തപ്പോൾ അനന്യക്ക് ചൂട് തോന്നി."കൈയെടുക്ക്!" അവൾ അവന്റെ കൈകൾ ശക്തിയായി തട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് രൂക്ഷമായ സ്വരത്തിൽ  പറഞ്ഞു.അവളുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ പ്രതികരണത്തിൽ കിരൺ ഞെട്ടി. തനിക്കറിയാവുന്ന അനന്യ ഇങ്ങനെ അല്ലല്ലോ ? എപ്പോഴും സൗമ്യയും ദയയുമുള്ളവളായിരുന്നു അവൾ, ഒരിക്കലും അവനോട് ശബ്ദം ഉയർത്തി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. അവൾ എന്തെങ്കിലും അറിഞ്ഞിരിക്കുമോ? കിരണിന് ചെറിയൊരു പതർച്ച തോന്നി, അവൻ കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാനായി വേഗം അനന്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.അടുത്ത നിമിഷം, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അനന്യയുടെ പിന്നിലുള്ള കാഴ്ചയിലേക്ക് മാറി. ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ടതുപോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു ."അ... അയാൾ..." കിരണിൻറെ സ്വരം വിറച്ചു.കട്ടിലിൽ നിശ്ചലമായി കിടന്നിരുന്ന അദ്വൈത്, കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവനെ ഉറ്റു നോക്കുക്കയായിരുന്നു ആ നിമിഷം.. 
തുടരും

അനന്യ തറവാട്ടിൽ വച്ച് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു കുരുക്കിൽ പെടുന്നു. മരണക്കിടക്കയിലുള്ള അദ്വൈതിന് ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കണമെന്ന് രേഖ കടുത്ത നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നു. രേഖയുടെ ഈ ആവശ്യത്തിന് അനന്യ വഴങ്ങുമോ?