അവിഹിതം 🥀

പാർട്ട്‌ 1.....





"വിട്ടേ ആദിയേട്ട… ആദിയേട്ടാ വിടാൻ… ദൈവമേ ആരേലുംകാണും… ആദിയേ…." വാക്കുകൾക്കു പൂർണ്ണതയേകും മുന്നേ ഉമിനീരിൽ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ നനഞ്ഞുതുടങ്ങി …


തള്ളിമാറ്റാൻ നോക്കുന്നവളുടെ വിഫല ശ്രമങ്ങൾ, കൂടുതൽ ആധിപത്യമെകാൻ അവനുള്ളിലെ പുരുഷന് വാശി കൂട്ടി….


മൃദുവായി തുടങ്ങുന്ന ചുംബനങ്ങളിൽ ആത്മാവ് പണയപ്പെടുമെന്നവന് അറിവില്ലായിരുന്നപോലെയായിരുന്നു അതിന്റെ തീവ്രത…


ആവേശം നിമിഷങ്ങൾക്കൊണ്ട് കൂടുക്കൂടി വന്നതും , മേൽചുണ്ടും കീഴ്ച്ചുണ്ടും നാവുമൊക്കെ അവനു വെറും കളിക്കൊപ്പകൾ മാത്രമായി മാറി …..


അവനുള്ളിലെ കാമത്തിനു പൂർണ്ണതയേക്കാൻവേണ്ടി അവളാൽ നിർമ്മിച്ച വെറും കളിക്കോപ്പകൾ മാത്രമായിരുന്നു ആ ചുണ്ടും ഉടലും മാറിടങ്ങളുമൊക്കെ….


പുറത്തേക്കു ഉന്തിവരുന്ന കണ്ണുകൾക്കൊപ്പം , വിരൽത്തുമ്പിനറ്റം പോലും പിടഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും, പ്രാണവയുവിനായവളുടെ പരാക്രമം അവനു മോഹഭംഗത്തിന് കാരണമായി…


 "കഷ്ടമുണ്ട് ദേവി ഒന്ന് രസം പിടിച്ച് വന്നതേയുള്ളൂ… അപ്പോഴേക്കും നീ തള്ളി മാറ്റി…. " …. തന്ന്നിലൂണ്ടായ ഈർച്ചകേടല്പം പോലും മടികൂടാതെയവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറയുമ്പോൾ, രസച്ചരടു മുറിഞ്ഞതിന്റെ എല്ലാ ദേഷ്യവും ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…


" ഉവ്വാ…. ആദിയേട്ടന് രസം… ഇമ്മിണി നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ പ്രാണനിപ്പോൾ, ഇതിൽ കൂടി തന്നെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നേനെ…ഹോ…."


 നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, അവളിലും നിറഞ്ഞുനിന്നത് രോഷം മാത്രമായിരുന്നു…


"ഓഹ്…പിന്നെ… വർഷം കുറെയായില്ലേ ഇത് തുടങ്ങിയിട്ട്… എന്നിട്ടിപ്പോഴും നിനക്കെന്നോട് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലന്ന് പറയുന്നത് നാണക്കേടാണടി….. "


"ഓഹ്…. അത്രയ്ക്ക് നാണക്കേട് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഇയാളെന്നെ വെറുതേ വിട്ടേര്….. എന്നിട്ട്  കുറെയെണ്ണമൊലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നാലെ നടക്കുന്നില്ലേ…. അവളുമാരെയാരെയെങ്കിലും പോയി നോക്കിക്കോ… എന്നിട്ട്മ്മയോട് പറഞ്ഞു കെട്ടിക്കൂടെയും പൊറുപ്പിച്ചോ .. ഹും "...


"ആ….. ഇങ്ങനെയാ കാര്യങ്ങളുടെ പോക്കെങ്കിൽ മിക്കവാറും അതെങ്ങാനും വേണ്ടിവരും… ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ ജനലിന്റെ വാതിൽ പാളികൾ മുഴുവനായും തുറന്നു കൊണ്ടവനുമവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു…."


" അപ്പൊ ഇതൊക്കെയാണ് ആദ്യേട്ടന്റെ മനസ്സിൽ അല്ലേ… അല്ലേലും ഇത്രയും സുന്ദരനായ ആദ്യട്ടന് എന്നെപ്പോലെ കറുത്ത നിറമുള്ളവളൊന്നും ചേരില്ല….  അല്ലേലും ഞാൻ പൊട്ടി… പാല് പോലെ വെളുത്തു തുടുത്ത ആദിയേട്ടൻ വന്നെനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്  വന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, മുന്നും പിന്നുമൊന്നുമാലോചിക്കാതെ, അതും വിശ്വസിച്ച് നിങ്ങൾക്കായി ഈ കണ്ട വർഷം മൊത്തവും  കാത്തിരിക്കുന്ന ഞാൻ ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഒരു മണ്ടിയാ…എനിക്കറിയാം…." അത്രയും പറഞ്ഞ്  തീരുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി കഴിഞ്ഞിരുന്നു….


"ഓഹോ…. അങ്ങനെയാണോ കാര്യങ്ങൾ …" ആ കണ്ണുകളിൽ കുറുമ്പ് നിറഞ്ഞു.. 


"മ്മ്മ്മ്…"  ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയുടെ തുമ്പ് കൊണ്ട് മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞവൾ , തയ്യൽ മെഷീന്റെ മോളിലിരുന്ന അവളുടെ കറുത്ത ബാഗ് കയ്യിലെടുത്തു…


 സിബ്ബ് വിട്ടല്പം തുറന്നിരുന്ന ബാഗിന്റെയുള്ളിൽ നിന്നും ചോറ്റുപാത്രവും, കാലൊടിഞ്ഞ കുടയും,ഇപ്പൊ പുറത്തേക്ക് വീഴാൻ പോകുന്നപോലെ നിന്നു ….


 ആരോടോ ഉള്ള വാശി പോലെ അതുള്ളിലേക്ക് കുത്തി തിരുകിയതും, ഒരറ്റം മാത്രം പൊട്ടിയിരുന്ന സിബ്ബ് മൊത്തത്തിൽ കീറിപ്പോയി…


 അത് കണ്ടതും ദേഷ്യവും സങ്കടവും പിന്നെയുമിരച്ചുള്ളിലേക്ക് കയറി….  അതിന്റെ കേട് തീർക്കാനെന്നോണം  അവള് ബാഗ് സൈഡിലോട്ടു തട്ടി….. തട്ടിലിന്റെ ആക്കം കൂടിയതു കൊണ്ടാകും സൈഡിൽ ഇരുന്ന് കുടയും വെള്ളം കൊണ്ടുപോന്ന കുപ്പിയും സഹിതം നിലത്തേക്കെല്ലാം കൂടെ തെറിച്ചു വീണു.


 ഒരല്പം മാറിനിന്നവള് കാണിക്കുന്ന ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടലുകൾ എല്ലാം ആദി ചിരിയോടെ നോക്കിക്കണ്ടു …


 ഒരു നിമിഷം അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നിട്ടവള് കുനിഞ്ഞു, ബാഗും കൂടയും കുപ്പിയുമെടുത്ത് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു…


"എങ്ങോട്ടാ….. "


" എങ്ങോട്ടായാലും ഇയാൾക്കെന്താ… മുന്നിന്നു മാറ്... "


"അതോ….. അത് പറഞ്ഞു തരാം…"


ഒരു ചിരിയോടെ  തയ്യൽ കടയുടെ തുറന്ന വാതിൽ പിന്നെയും പകുതി ചാരി അവനവൾക്കരികിലേക്കെത്തി,


 അവന്റെ ആ വരവ് കണ്ടതും അവൾ  പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്ന വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…


"നിക്കടി പെണ്ണേ…."


"ഓഹ്…വേണ്ടാ…."


"ആഹാ… അങ്ങനെയങ്ങു നീ പോകുമോ….അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പിന്നെയും നെഞ്ചിലെക്കിട്ടു…"


"വിടാദിയേട്ടാ…… ആദിയേട്ടനോടാ ഞാൻ വിടാൻ പറഞ്ഞത്… എന്നെ ഇയാൾ തൊടണ്ട…" വാശി തീർത്ത ഉശിരിൽ അവളുടെ പിടിത്തം അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു


 "നിന്നെ പിന്നെ ഞാനല്ലാതെ  വേറെ ആരു വരുമെടി തൊട്ടു തലോടാൻ…"


 "ആരെങ്കിലും വന്നോട്ടെ അതൊക്കെ ആദിയേട്ടനെന്തിനാ അറിയുന്നേ…"  ദേഷ്യം പിടിച്ചവന്റെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റിയവൾ മാറിനിന്നു…


 താനൊന്ന് തലോടിയാൽ പോലും, പ്രാവ് കുറുകുംപോലെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒട്ടിനിൽക്കുന്നവളുടെ ശൗര്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവനവളെ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി…


"മാറിക്കേ ആദിയേട്ടാ… എനിക്ക് പോണം…"


"ഹാ… പിടയ്ക്കാതെ പെണ്ണേ…  ഞാനൊന്നു പറയട്ടെ…"


"വേണ്ടാ… ഒന്നും പറയണ്ട…എനിക്ക് പോണം…. നിങ്ങൾക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ നിങ്ങടെ ഗോപികമാരേലും വരും.. എനിക്ക് കേൾക്കണ്ട…." അവളവന്റെ കൈയിൽ കിടന്ന് പിന്നെയും കുതറി….


"അടങ്ങി നിൽക്കെടി…  എന്നൊ തയ്ച്ചു തന്ന ചുരിദാറിന്റെ ഇല്ലാത്ത കുറ്റവും പറഞ്ഞ നീയിവിടെ കേറിയിറങ്ങുന്നത് ഈ എന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി തന്നെയല്ലേ…എന്നിട്ടാണോ നിന്റെയീ കവല പ്രസംഗം…." അവനും ദേഷ്യം വരാൻ തുടങ്ങി.


"അതേ… കുറച്ചു മുന്നേ വരെ കേറി വന്നതതിനുവേണ്ടി തന്നെയാണ്… ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ കയറി വരേണ്ടല്ലോ…. ഇയാളുടെയൊപ്പം വന്നിരിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനുമൊക്കെ പുതിയ ആൾക്കാരെയൊക്കെ നിങ്ങളായിട്ട് തന്നെ കണ്ടുവെച്ച് കഴിഞ്ഞല്ലോ….. അപ്പൊ ആ നീതിയും രേഷ്മയുമൊക്കെ പറഞ്ഞത് സത്യമാണല്ലോ… "


"നീതിയും… രേഷ്മയുമൊ….. അവരെന്തു പറഞ്ഞു…." അവന്റെ ഞെട്ടൽ മുഴുവൻ ആ ചോദ്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു…


"ഓഹ്…. ഒന്നുമറിയാത്ത ഒരു പാവം…ഇള്ളാക്കുഞ്….. നിങ്ങളിപ്പോൾ കുറച്ചായി, അവരെ വായി നോക്കുന്നുന്നതവർ രണ്ടുപേരുമെന്നോട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടിപ്പോ ദിവസം കുറെയായി….ഇനിയിപ്പൊ അവര് വന്നോളും കൂട്ടിനു … എന്നെ വിട്ടേര്…. " സാരിത്തുമ്പിൽ മൂക്കും പിഴിഞ്ഞ് , ഉയരുന്ന ഏങ്ങലടികൾ അവനിൽ നിന്നും മറക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് പെണ്ണ് ചീറി..


"ദേവി…. " കുസൃതി മാറി ദേഷ്യം മുഴങ്ങി…


" തമാശയ്ക്ക് ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞെന്ന് കരുതി നീയതങ്ങ് സത്യമാക്കാൻ നോക്കുവാണോടി ..…ഏ…… പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു നീയിതെങ്ങോട്ടാടി നാശമേ പോകുന്നെ……. ഈ ആദർശനങ്ങനെ വല്ല പെണ്ണും വേണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷം നിന്നെയും പ്രേമിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമെനിക്കില്ലായിരുന്നു.. ഞാനൊന്ന് വിരൽ ഞൊടിച്ചാൽ, നീയീ പറയുന്നവളുമാരൊക്കെ തുണിയുമഴിച്ചെന്റെ  മുന്നിൽ വന്നു കാബറെ കളിക്കും… അറിയോ നിനക്ക്…. " അവളുടെ വാ കുത്തിപ്പിടിച്ചു കയ്യും ഞെരിച്ചവൻ, അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും അമർന്നു….


അവന്റെയാ ദേഷ്യം നോക്കി ഇമ ചിമ്മാതെ ശ്രീദേവിയും…


ഇത് ആദർശും ശ്രീദേവിയും…..


ഇന്ന് കാർത്തികപ്പള്ളി താലൂക്കിലെ ഒന്നാന്തരം തയ്യൽക്കാരനാണ് ആദർശ് … ആളുടെ അമ്മയും നല്ലൊരു തയ്യൽക്കാരിയാണ്… അച്ഛൻ ലോഡിങ് തൊഴിലാളി… ആദർശ് പഠിക്കാൻ വലിയ മിടുക്കനായോണ്ട് തന്നെ പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ രണ്ടുതവണ പൊട്ടി… ഇനിയും പഠിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല, തന്റെയൊപ്പം ലോഡിങ് പണിക്ക് മോൻ കൂടെ വരണമെന്ന് രമേശ്‌ പറഞ്ഞതിന്റെയന്നു, ആദി അമ്മേടെകൂടെ കൂടിയതാണ്…


കാണാൻ കുറച്ചധികം സൗന്ദര്യമുള്ളതിന്‍റെ  ചെറിയൊരഹങ്കാരവും തലയിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവനു,  വെയിലും പൊടിയും മണ്ണും അധ്വാനവും വേണ്ട ലോഡിങ് പണിയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു… അതിൽ നിന്നൊരു രക്ഷപ്പെടൽന്നപോലെ അമ്മയുടെ കൂടെ കൂടിയെങ്കിലും… ബട്ടൻസ് വെച്ചുകൊടുത്തും തുണി പിടിച്ചു കൊടുത്തുമൊക്കെ , ആള് പതിയെ തുന്നലു പഠിച്ചു തുടങ്ങി… അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്നീ പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും നല്ല തയ്യൽക്കാരനാണ് ആദർശ്….




കാണാം…



അപ്പൊ തുടങ്ങിട്ടുണ്ട്… സപ്പോർട്ട് തന്നൊപ്പം ഉണ്ടാവണേ പിള്ളേരെ…


നല്ല സപ്പോർട്ട് കിട്ടുവാണേൽ കൂരാമനും കൊച്ചും പിന്നാലെ വരും…